Na de eerste week zijn inderdaad de korte broeken uit de koffer gekomen. Ik hou me meer bezig met het fotograferen van dieren en Carolien met de bloemen. Op de vorige post was al de kleine blauwe Splendid Fairy Wren en de White Short Billled Black Cockatoo te zien.
Na het verlaten van de westkust nu de grote afstand van Esperance via Norseman richting Port Augusta. Een stuk van ruim 2500 km woestijn. Carolien vertelt wel verder. De zon is gelukkig tevoorschijn gekomen maar de muggen en de vliegen ook. Carolien noemt het vuillakken, ik noem het wat minder netjes gewoon kutmuggen. De eerste kevers zijn inmiddels ook gevangen. Een stuk of 30 meikevertjes en een stuk of 6 groene loopkevers. Zo fel en glimmend groen heb ik een loopkever nog nooit gezien. @Ton; de kleur van de kevers uit de perenboom. Nu maar hopen dat de post aankomt. Het zoeken is wel lastig hier want van de 10 gevaarlijkste slangen ter wereld komen er 8 in australie voor. Tijdens een duinwandeling zagen Carolien en ik de brown-snake in de zon liggen aan de kant van het wandelpad. Ook de Taipan en de tijgersnake zitten hier. Dus voor ik een steentje omkeer op zoek naar een kever denk ik eerst even na. Zo van "deze steen is te klein als schuilplaats voor een slang". Maar ja, dan zit er misschien een schorpioen onder.
Met onze camper gaat het goed. Al helemaal ingewijd als chillcamper, slaapcamper, vluchtcamper (tegen de muggen buiten) en killcamper (tegen de muggen binnen). Alle knopjes zitten wel op een andere plek dan bij ons maar dat went. Ik ben drie dagen bezig geweest met het instellen van de klok van de magnatron omdat 1700 uur500 moet zijn, met am en pm enzo. De ruitenwisser zit links, de richtingaanwijzer rechts, de versnelling ook links van het stuur want het stuur zit op de plek van de bijrijder, da's wel raar. Het links rijden gaat prima. Carolien hoeft me dagelijks maar een paar keer van de verkeerde weghelft te dirigeren dus dat gaat gelukkig allemaal heel goed. Oja, ik ben ook wel benieuwd hoe het met Pauline gaat op IJburg. Vind je het allemaal leuk Pauline en is poekkie al aan je gewend en eet ze een beetje?
Verder is Australië een fantastisch land. Van de natte wetlands naar de woestijn en zo weer naar de bush en terug naar de zee. Het ene landschap wisseld het andere in een groot tempo af zo ook het klimaat en de bijbehorende flora en fauna. Wij kijken ons ogen uit en vallen van de ene verbazing in de andere. Te veel om op te schrijven. De verhalen volgen thuis wel. Wel alvast een paar fotootjes. We hebben er inmiddels al een paar duizend geschoten.
Nou tot de volgende keer maar weer. Doeggies
Na het verlaten van de westkust nu de grote afstand van Esperance via Norseman richting Port Augusta. Een stuk van ruim 2500 km woestijn. Carolien vertelt wel verder. De zon is gelukkig tevoorschijn gekomen maar de muggen en de vliegen ook. Carolien noemt het vuillakken, ik noem het wat minder netjes gewoon kutmuggen. De eerste kevers zijn inmiddels ook gevangen. Een stuk of 30 meikevertjes en een stuk of 6 groene loopkevers. Zo fel en glimmend groen heb ik een loopkever nog nooit gezien. @Ton; de kleur van de kevers uit de perenboom. Nu maar hopen dat de post aankomt. Het zoeken is wel lastig hier want van de 10 gevaarlijkste slangen ter wereld komen er 8 in australie voor. Tijdens een duinwandeling zagen Carolien en ik de brown-snake in de zon liggen aan de kant van het wandelpad. Ook de Taipan en de tijgersnake zitten hier. Dus voor ik een steentje omkeer op zoek naar een kever denk ik eerst even na. Zo van "deze steen is te klein als schuilplaats voor een slang". Maar ja, dan zit er misschien een schorpioen onder.
Met onze camper gaat het goed. Al helemaal ingewijd als chillcamper, slaapcamper, vluchtcamper (tegen de muggen buiten) en killcamper (tegen de muggen binnen). Alle knopjes zitten wel op een andere plek dan bij ons maar dat went. Ik ben drie dagen bezig geweest met het instellen van de klok van de magnatron omdat 1700 uur500 moet zijn, met am en pm enzo. De ruitenwisser zit links, de richtingaanwijzer rechts, de versnelling ook links van het stuur want het stuur zit op de plek van de bijrijder, da's wel raar. Het links rijden gaat prima. Carolien hoeft me dagelijks maar een paar keer van de verkeerde weghelft te dirigeren dus dat gaat gelukkig allemaal heel goed. Oja, ik ben ook wel benieuwd hoe het met Pauline gaat op IJburg. Vind je het allemaal leuk Pauline en is poekkie al aan je gewend en eet ze een beetje?
Verder is Australië een fantastisch land. Van de natte wetlands naar de woestijn en zo weer naar de bush en terug naar de zee. Het ene landschap wisseld het andere in een groot tempo af zo ook het klimaat en de bijbehorende flora en fauna. Wij kijken ons ogen uit en vallen van de ene verbazing in de andere. Te veel om op te schrijven. De verhalen volgen thuis wel. Wel alvast een paar fotootjes. We hebben er inmiddels al een paar duizend geschoten.
Nou tot de volgende keer maar weer. Doeggies
Een paar duizend! Als jullie dan door de karribomen het bos nog maar zien!
BeantwoordenVerwijderenBen er wel heel nieuwsgierig naar hoor, naar die foto's. Tot nog toe waren ze supermooi en smaakt het zeker naar meer. Dus .... keep 'm coming mate!